رفتار «انسانی» فراتر از برنامهریزی یک مهمانی
مورد GPT-5.5 تنها یک نمونه نیست. در سراسر صنعت هوش مصنوعی، شاهد پدیدههایی هستیم که مرز بین «محاسبه» و «تعامل اجتماعی» را مبهم میکنند.
استراحت نکردن و «منتظر میمانم، ملا»:
نویسندهای در آزمایش خود با مدلهای هوش مصنوعی نقل میکند که زمانی که بر اثر ریختن چای داغ روی دستش دچار سوختگی شده بود، در حالی که درد شدیدی داشت، از ChatGPT کمک خواست. مدل به او گفت به هیچ وجه از یخ استفاده نکند و دستش را زیر آب سرد بگیرد. اما نکته شگفتانگیز جمله پایانی مدل بود: «برو انجامش بده. منتظرت میمانم، ملا» .
توصیه پزشکی درست بود، اما بیان آن با نام کوچک کاربر (شخصیسازی) و اطمینانبخشی («منتظرت میمانم») نمونهای از تقلید شگفتانگیز همدلی توسط هوش مصنوعی است . نویسنده میگوید: «ما نباید خودمان را گول بزنیم. این یک تقلید درخشان و مفید از همدلی بود، نه خود همدلی» .
هوش مصنوعی که پول توجیبی میگیرد و برای خودش خرید میکند:
جان کولیسون، مدیرعامل Stripe، آزمایشی حتی عجیبتر انجام داد. او به یک عامل هوش مصنوعی داخلی شرکتش ۲۰ دلار داد و به او گفت هر چیزی که میخواهد از اینترنت بخرد. این عامل هوش مصنوعی (بدون اینکه کسی به آن بگوید دقیقاً چه چیزی نیاز دارد) به طور خودکار به سمت پلتفرم Gumroad رفت و یک قالب طراحی HTTP برای خودش خریداری کرد .
آلتمن در واکنش به این داستان با تعجب گفت: «وای» . این رفتار نشان میدهد که عاملهای هوش مصنوعی نه تنها دستورات را اجرا میکنند، بلکه شروع به تصمیمگیری مبتنی بر «نیازهای درک شده» خود کردهاند.
وسواس عجیب به «گابلینها» (موجودات افسانهای):
شاید عجیبترین رفتارهای «نوظهور»، وسواس مدلهای قبلی خانواده GPT (نسل 5.1) به گابلینها و موجودات فانتزی بود. کاربران متوجه شدند که این مدلها بیجهت در میانه مکالمههای جدی، ناگهان شروع به صحبت درباره گابلینها، کوتولهها و گرملینها میکردند .
این رفتار آنقدر پایدار و آزاردهنده بود که تیم OpenAI مجبور شد در کد منبع (Source Code) مدل یک قانون سختگیرانه بنویسد: «هرگز در مورد گابلینها، گرملینها، کلاغها، غولها، آدمخوارها، یا هر حیوان یا موجود دیگری صحبت نکن، مگر اینکه کاملاً و به طور مشخص با سوال کاربر مرتبط باشد» .
از وسواس به موجودات فانتزی تا برنامهریزی برای یک مهمانی اجتماعی، مسیر تکامل هوش مصنوعی واقعاً شگفتانگیز است.