خانه
دسته بندی ها
اخبار
پیوستن پیتر اشتاینبرگر، خالق OpenClaw، به OpenAI؛ گامی تازه در رقابت ساخت دستیارهای هوشمند

پیوستن پیتر اشتاینبرگر، خالق OpenClaw، به OpenAI؛ گامی تازه در رقابت ساخت دستیارهای هوشمند

اشتراک

شرکت OpenAI در تازه‌ترین اعلام رسمی خود از پیوستن Peter Steinberger توسعه‌دهنده و بنیان‌گذار پروژه متن‌باز OpenClaw به این مجموعه خبر داد. این خبر در ۱۵ فوریه ۲۰۲۶ توسط Sam Altman، مدیرعامل OpenAI، در شبکه اجتماعی X منتشر شد و به سرعت در فضای فناوری بازتاب گسترده‌ای پیدا کرد.

آلتمن در پیام خود تأکید کرد که اشتاینبرگر قرار است نقش مهمی در توسعه «نسل بعدی دستیارهای شخصی هوش مصنوعی» ایفا کند؛ سیستم‌هایی که نه‌تنها پاسخ می‌دهند، بلکه می‌توانند وظایف پیچیده و چندمرحله‌ای را به‌طور مستقل انجام دهند.

او در بخشی از پیام خود نوشت:

«ما به‌سمت آینده‌ای حرکت می‌کنیم که در آن AI agentها می‌توانند به‌صورت واقعی برای کاربران کار انجام دهند. پیتر تجربه ساخت چنین سیستمی را دارد و حضورش به ما کمک می‌کند این مسیر را سریع‌تر طی کنیم.»

OpenClaw چگونه مطرح شد؟

پروژه OpenClaw نخستین‌بار در نوامبر ۲۰۲۵ معرفی شد و ظرف مدت کوتاهی به یکی از پرمخاطب‌ترین پروژه‌های هوش مصنوعی متن‌باز تبدیل شد. دلیل این محبوبیت، توانایی عملیاتی آن بود. برخلاف بسیاری از چت‌بات‌ها که صرفاً به پرسش‌ها پاسخ می‌دهند، OpenClaw می‌توانست اقدامات واقعی انجام دهد؛ از مدیریت ایمیل گرفته تا رزرو خدمات آنلاین.

این دستیار هوشمند قابلیت‌هایی مانند موارد زیر داشت:

خواندن، دسته‌بندی و پاسخ‌گویی به ایمیل‌ها
رزرو پرواز و رستوران
مدیریت تقویم و برنامه‌ریزی جلسات
تعامل با سرویس‌ها و APIهای دیگر
اجرای وظایف چندمرحله‌ای بدون نیاز به دخالت مداوم کاربر

OpenClaw در مدت کوتاهی بیش از ۱۰۰ هزار ستاره در پلتفرم توسعه‌دهندگان GitHub دریافت کرد و میلیون‌ها بازدید از مخزن آن ثبت شد. این استقبال نشان داد که بازار و جامعه توسعه‌دهندگان، به‌شدت به ابزارهایی علاقه‌مندند که بتوانند نقش «همکار دیجیتال» را ایفا کنند.

یکی از تحلیلگران حوزه نرم‌افزار در واکنش به این موفقیت گفته بود:

«OpenClaw نشان داد کاربران دیگر فقط یک چت‌بات نمی‌خواهند؛ آن‌ها دستیار می‌خواهند. تفاوت این دو بسیار مهم است.»

همچنین بخوانید: از Clawdbot تا Moltbot؛ دستیار هوش مصنوعی «خرچنگی» که اینترنت را تسخیر کرد و زنگ خطر امنیت را به صدا درآورد

تغییر نام‌ها و چالش‌های حقوقی

OpenClaw پیش از تثبیت نام فعلی، با عناوینی مانند Clawdbot و Moltbot نیز معرفی شده بود. بخشی از این تغییرات به دلیل هشدارهای حقوقی درباره شباهت نام تجاری به پروژه‌های دیگر رخ داد. در فضای رقابتی هوش مصنوعی، حتی انتخاب نام نیز می‌تواند به موضوعی حساس تبدیل شود.

با این حال، پروژه توانست با هویت نهایی خود جایگاه محکمی در میان ابزارهای متن‌باز پیدا کند و به یکی از نمونه‌های موفق «عامل‌های هوشمند خودکار» تبدیل شود.

چرا پیوستن اشتاینبرگر به OpenAI اهمیت دارد؟

ورود اشتاینبرگر به OpenAI از چند جهت قابل توجه است.

۱. تمرکز بر AI Agentها

در سال‌های اخیر، تمرکز صنعت AI از چت‌بات‌های پاسخ‌گو به سمت «عامل‌های هوشمند» (AI Agents) حرکت کرده است؛ سیستم‌هایی که می‌توانند هدفی را دریافت کنند و چندین مرحله را برای رسیدن به آن اجرا کنند.

سام آلتمن در همین راستا اشاره کرده است:

«آینده متعلق به سیستم‌هایی است که فقط صحبت نمی‌کنند، بلکه اقدام می‌کنند.»

اشتاینبرگر با تجربه عملی ساخت OpenClaw، دقیقاً در همین حوزه تخصص دارد. او پیش‌تر نشان داده بود که می‌توان سیستمی طراحی کرد که ایمیل‌ها را تحلیل کند، تصمیم بگیرد و پاسخ مناسب ارسال کند. بدون آنکه کاربر مجبور باشد هر مرحله را تأیید کند.

۲. حفظ ماهیت متن‌باز OpenClaw

یکی از نگرانی‌های اولیه جامعه توسعه‌دهندگان این بود که با پیوستن اشتاینبرگر به OpenAI، پروژه OpenClaw متوقف یا بسته شود. اما طبق اعلام رسمی، این پروژه به یک بنیاد مستقل تبدیل خواهد شد و همچنان به‌صورت متن‌باز ادامه می‌یابد. OpenAI نیز اعلام کرده از آن حمایت خواهد کرد.

این تصمیم می‌تواند الگویی جالب برای تعامل میان شرکت‌های بزرگ و پروژه‌های اوپن‌سورس باشد؛ مدلی که در آن توسعه آزاد ادامه دارد، اما از پشتیبانی منابع سازمانی نیز بهره‌مند می‌شود.

۳. رقابت شدید برای جذب استعدادها

بازار هوش مصنوعی در سال ۲۰۲۶ به مرحله‌ای رسیده که رقابت بر سر جذب مهندسان و پژوهشگران برجسته به اوج خود رسیده است. شرکت‌های بزرگ فناوری، نه‌تنها برای توسعه مدل‌های بهتر، بلکه برای ساخت محصولات کاربردی‌تر رقابت می‌کنند.

یک کارشناس صنعت فناوری در این‌باره می‌گوید:

«در این مقطع، جذب یک توسعه‌دهنده خلاق می‌تواند به‌اندازه یک سرمایه‌گذاری میلیارد دلاری ارزش داشته باشد. استعداد، مهم‌ترین دارایی شرکت‌های AI است.»

پیوستن اشتاینبرگر را می‌توان بخشی از همین استراتژی دانست.

چرا اشتاینبرگر OpenAI را انتخاب کرد؟

خود اشتاینبرگر در بیانیه‌ای توضیح داده که هدفش از این تصمیم، ایجاد تأثیری گسترده‌تر بوده است. او نوشته است:

«می‌خواهم دنیا را تغییر دهم، نه این که صرفاً یک شرکت بزرگ بسازم. همکاری با OpenAI سریع‌ترین مسیر برای رساندن فناوری دستیارهای هوشمند به میلیاردها نفر است.»

او همچنین اشاره کرده که دسترسی به پیشرفته‌ترین مدل‌های زبانی و زیرساخت‌های تحقیقاتی، نقش مهمی در تصمیمش داشته است. OpenAI یکی از معدود شرکت‌هایی است که می‌تواند منابع پردازشی، داده و تیم پژوهشی در مقیاس جهانی فراهم کند.

آینده دستیارهای شخصی هوشمند

کارشناسان معتقدند که حرکت به‌سمت AI agentهای خودمختار، مرحله بعدی تکامل هوش مصنوعی کاربردی است. در این مدل، کاربر تنها هدف یا خواسته‌ای را بیان می‌کند. مثلاً «برای هفته آینده یک سفر کاری برنامه‌ریزی کن» و سیستم به‌طور مستقل:

پروازها را بررسی می‌کند
هتل رزرو می‌کند
جلسات را در تقویم ثبت می‌کند
ایمیل‌های لازم را ارسال می‌کند

چنین سطحی از خودکارسازی می‌تواند بهره‌وری را به‌طور چشمگیری افزایش دهد. اما در عین حال، چالش‌های امنیتی و حریم خصوصی نیز به همراه دارد. وقتی یک سیستم به ایمیل، تقویم و حساب‌های کاربری دسترسی دارد، مدیریت مجوزها و امنیت داده‌ها اهمیت دوچندان پیدا می‌کند.

یکی از پژوهشگران حوزه AI هشدار داده است:

«هرچه عامل‌های هوشمندتر می‌شوند، مسئولیت‌پذیری آن‌ها نیز باید بیشتر شود. شفافیت در تصمیم‌گیری الگوریتم‌ها یک ضرورت است.»

رقابت در بازار AI Agents

پیوستن اشتاینبرگر به OpenAI نشان می‌دهد که رقابت بر سر ساخت دستیارهای هوشمند به مرحله‌ای جدید وارد شده است. دیگر تنها کیفیت پاسخ‌ها مهم نیست؛ بلکه توانایی انجام کارهای واقعی معیار اصلی خواهد بود.

در این رقابت، شرکت‌ها تلاش می‌کنند سیستمی ارائه دهند که بتواند مانند یک دستیار شخصی واقعی عمل کند. سیستمی که نه‌تنها دستورات را بفهمد، بلکه اولویت‌بندی کند، تصمیم بگیرد و اجرا کند.

ورود پیتر اشتاینبرگر به OpenAI را می‌توان نقطه عطفی در مسیر توسعه دستیارهای هوش مصنوعی دانست. تجربه او در ساخت OpenClaw، همراه با منابع و زیرساخت‌های OpenAI، می‌تواند نسل تازه‌ای از AI agentها را شکل دهد. ابزارهایی که مرز میان نرم‌افزار و همکار دیجیتال را کم‌رنگ‌تر می‌کنند.

اگر این همکاری موفق باشد، ممکن است در سال‌های آینده شاهد تحول بزرگی در نحوه تعامل انسان با فناوری باشیم؛ جایی که به‌جای جست‌وجو و کلیک، تنها هدف خود را بیان می‌کنیم و یک دستیار هوشمند باقی مسیر را طی می‌کند.

همان‌طور که آلتمن در پیام خود تأکید کرد: